41

Toruń

jest ciemno
bięgnę przez las
tym razem samemu

nie pada
i tym razem nic się nie kończy

nade mną ktoś rozwiesił wąski pas nieba
zawieszone wysoko, jedynie muskam je wyciągniętą dłonią

po bokach przesuwają się półwidzialne kontury drzew
w niektóre wierzę, większość ignoruję - podobno tak lepiej

ciemno, ale staram się nie bać
i bięgnę dalej
tędy, nie pierwszy już raz

oj cenne są te stare obrazy, które mam w głowie
pysznią się, pewne swojej niepowtarzalności

głowa mądrze milczy
i po cichu robi miejsce na nową kolekcję