25

gdzieniegdzie

słowo "gdzieniegdzie"
ani nam nie mówi gdzie
ani, gdzie nie
tak tylko stawia strzałki tu i tam

rozpływają się one jednak w powietrzu
pod wpływem każdej próby przyszpilenia ich wzrokiem

nieźle poczyna sobie z nami
ten wesoło z natury usposobiony wyraz
niczym chochlik, brzdąc, krasnolud
tak jakby wciąż były wakacje

tak oto niesie nam nadzieję
że marzenia się spełniają
oraz że na obiad będą dziś naleśniki

24

o czymś

wiersze przepychają się
by wejść do głowy
i nie martwią się tym, co potem

prędkość ich pisania niechętnie
ale jednak rośnie

dla samopoczucia jest to nawet i dobre
gorsze dla czytelników
na szczęście wszyscy oni są przyjaciółmi

a same wiersze to zawsze niepełna
reakcja na coś skończonego, ale powracającego -
na wszystko

to wszystko to co prawda zostało już opowiedziane
ale jego zagadka wciąż domaga sie wyjaśnienia
no i trudno znaleźć coś ciekawszego

23

my my

wypiłem za dużo kawy
myśli turlają się jak śnieżna kula
i taranują mnie możliwościami, wspomnieniami, zagadkami
wszystkim naraz

okno już wcześniej było duże
ale teraz przekracza rozmiarami horyzont
i tym samym przestaje istnieć

mucha już wcześniej była mała
ale teraz, w nerwach i pośpiechu
ni jak ją zauważyć

rozmawiam z dobrym znajomym, ale tak by szybko skończyć
przeglądam wiersze i czytam nawet jakiś - ten najkrótszy
w końcu idę biegać i nagle budzę się

z radością witając okno,
i muchę na nim

jeszcze szukam dobrego znajomego, ale nie łapię go

pusta jego filiżanka
udaje, że mnie nie widzi

22

bez biletu

jakoś w zeszłym roku
zdarzyło mi się
opuścić własne łóżko

zachęcony odkryciami
nieskończoną nieregularnością podłogi i ścian
podjąłem decyzję o kolejnej ekspedycji
i po miesiącu wyruszyłem do sąsiedniego pokoju

inna lampa, nie takie krzesło...
kto by pomyślał, no no!

ambicje świeżo upieczonego podróżnika
nie znają ograniczeń ani rozsądku
i dlatego po półrocznym okresie przygotowawczym
wyszedłem w końcu na dwór

od tego czasu stracony jestem dla cyfr
teczek, rodziców, może nawet psa dużego i mądrego
którego wcale niekoniecznie będę miał

świat uparcie kusi biletami
i zbyt nowe buty oraz przyzwyczajona mina wskazują
że oto czas na kupno kolejnego

21

Profesorowie

Profesorowie z bliska mają zmarszczki. W trakcie zajęć trzymają ręce z tyłu, żeby któraś się nie zatrzęsła. Brody profesorów zaczynają dziwnie pachnieć i dlatego wieczorami, przy grze w karty, palą oni dużo papierosów.

20

za dnia, w nocy

byłem dziś najszczęśliwszy na świecie
przez trzy minuty i bez powodu
ale liczy się

i tak dużo udało mi się zrobić
praca, czytanie, pisanie
uczenie się, słuchanie, gotowanie
oglądanie, granie - pranie

i nawet modlitwy nie zaniedbałem, pierwszy raz od dawna
i wielu złych rzeczy, które krążą wokół mnie
- tym razem nie zrobiłem

a jednak teraz, u progu dnia
który dumnie całkiem mógłbym zamknąć
boję się

i nie wiem czego
i nie wiem przed kim
ale przynajmniej nie jestem sam

bo boi się ze mną każda niegłupia książka w pokoju
i każda piosenka,
nawet te wesołe, pokątnie

współlokator z tego strachu przyprowadził na noc jakąś dziewczynę
która przecież nie z radości przyprowadzić mu się dała

ich wyczuwalny przez dwie ściany uścisk
zakłóca porządek
i chwilowo więcej strachu niż zwykle ląduje na moim łóżku

strach to cudzy, ale przyjmę,
co zrobić

19

Matylda

Trzymanie Matyldy w rękach budzi nostalgię za teraźniejszością i sprzeczne myśli wobec przyszłości. Inny efekt uboczny to smutniejsze dłonie na co dzień, gdy mała sypia w kraju sąsiednim, ale rozległym. Trzymana w rękach Matylda jest ciekawa wszystkiego, ale najbardziej koralików i oczu ubiegających się o audiencje.

18

na ławce, uważnie

to na tę ławkę szliśmy kiedys płakać
ostatni raz wspólnie

ławki tej nie mam już pod ręką, wyjechałem
ale to nic, są inne

nieskończona ilość
czynnych siedem dni w tygodniu, dwadzieścia cztery godziny na dobę
gotowych także w każde święta
by pełnić swoją nieoficjalną rolę

trudno powiedzieć, czy ją lubią
czasem skrzypią jednak na ludzi
którym rzadko starcza odwagi
by korzystać z nich w pełni

należy ten brak zrozumienia ławkom wybaczyć
bo nie dość, że nigdy nie śpią
to jeszcze nie umieją śnić
i stąd to nieporozumienie