46

do poduszki

nie jeden chciałby mieć życie tak malownicze jak ty
widziałaś z bliska jak bramki na wielkich stadionach strzelałem
słuchałaś wspaniałych koncertów, ktore grałem
dla oczarowanej publiczności

byłaś jedynym świadkiem wielu istotnych scen
które wydarzyły się bezbłędnie
nosiłaś wiele różnych imion i zapachów
ale zawsze otulał cię uścisk mocny i szczery

i teraz mówisz mi, że nie możesz już więcej
że te kolory i smaki nie są warte męki
towarzyszenia mi w noce nieprzyjazne

noce nieprzyjazne niby mijają
ale za każdym razem jest mnie po nich nieco mniej
nie ucieknę od tego ja
ale także i ty od tego nie uciekniesz

dzięki temu wiemy kim jesteśmy
nie odejdziesz
nie odchodź

45

bez imienia

kilka twoich piegów spadło mi na buty
wcale nie chcę ich oddawać
przyszedłem bo właśnie jakoś mi było z nimi nieobco
trzeba to zbadać

być może w ruch poszedł pewien mechanizm który mam na myśli
a być może wcale nie
ale przyjrzyjmy się

44

stary zegar

stary zegar nie zaczeka na ciebie
nie zaglądaj za szybkę
nie wtykaj paluszka
on i tak pobiegnie gdzie chce

może i chętnie by przystanął
ale nie, nie sprzeniewierzy się
z własnej woli zatrzyma się dopiero w chwili swojej własnej śmierci

nad śmiercią moją czy twoją
raczej nie będzie miał okazji się pochylić
obowiązki wesołe i niewesołe zbytnio go pochłaniają

ding-dong
wybiła szesnasta i czas na podwieczorek

43

dziękuję

dzwoni ktoś do mnie
okazało się, że mój numer został wylosowany!

w nagrodę za wygranie
mogę sobie zamówić dzisiejszy sen

inny by się zastanawiał, ale ja - skądże!

to poproszę o dziewczynie
i tu pewien problem, bo nie wiem jak wygląda

ale to nic
ważne by wszystko robiła w odpowiedni sposób

no wie pan - tak, jak należy
i tak, jak nikt nigdy dotąd

nie no ja nie wiem jak to jest
pan ją znajdzie i ona panu wyjaśni

gdzie jej szukać?
tam, gdzie mnie nie ma -
póki co

42

brudne sny

pory snu nie powinno wyznaczać zmęczenie
ani grafik kolejnego dnia

powinniśmy zasypiać wtedy, kiedy jesteśmy pewni
czujesz to, nagle na ulicy, przez chwilę
ale hop - zanim ona minie, już zasnąłeś
i śpisz godnie

tymczasem tak jak teraz to ja nie bardzo
niepewność chce mi zabrać sen
walczę o niego, ale nawet gdy w końcu wygram,
to rano wstanę pokonany

i obłocony

41

Toruń

jest ciemno
bięgnę przez las
tym razem samemu

nie pada
i tym razem nic się nie kończy

nade mną ktoś rozwiesił wąski pas nieba
zawieszone wysoko, jedynie muskam je wyciągniętą dłonią

po bokach przesuwają się półwidzialne kontury drzew
w niektóre wierzę, większość ignoruję - podobno tak lepiej

ciemno, ale staram się nie bać
i bięgnę dalej
tędy, nie pierwszy już raz

oj cenne są te stare obrazy, które mam w głowie
pysznią się, pewne swojej niepowtarzalności

głowa mądrze milczy
i po cichu robi miejsce na nową kolekcję

40

dwie dziewczyny

i tak właśnie ona wciąż nic nie wie o uśmiechu
niby podpatruje u innych
ale bezskutecznie

gdy uśmiech przychodzi samemu, wie o nim za wczasu, jak o kichnięciu
najczęściej jednak nie pojawia się w ogóle
a zanim dostatecznie zostanie rozważony, jest za późno
i bez sensu

ona nigdy chyba nie pozna pewnej brunetki,
która o uśmiechu wie wszystko
może to i lepiej

brunetka dysponuje szerokim wachlarzem uśmiechów małych i dużych
uprzejmych i zainteresowanych

specjalnością są jednak te słodkie
w mistrzostwach świata wygrywałaby z najlepszymi
puchary, medale, wszystkie jej

z fizycznie możliwych układów mięśni twarzy tylko jednego brakuje
brunetka nie umie się uśmiechać szczerze
każdy jej uśmiech płynie z głowy

uśmiechy z głowy są przydatne,
ale bardzo tanie

uważaj,
nieustanna przecena wymalowana na twarzy nie wróży dobrze
a w każdym razie gorzej niż nieudana próba

39

Miasta i nieba

Kamienice w Wiedniu umieją wykorzystywać energię słoneczną nie gorzej niż niektórzy polscy piosenkarze. Jeśli tylko jest ciepło i niebo nie było bardzo pochmurne, to wieczorne słońce zamienia się w opowieści ścian, klatek schodowych i drzwi. Mówią one chętnie o wszystkim, czego były świadkami: o zapachu ubrań byłych mieszkańców, o tym co jadali i o tym, o czym bali się rozmawiać. Niektóre kamienice pamiętają nawet co wyrazistszych przechodniów. Nie muszę jednak zazdrościć wiedeńczykom, bo choć warszawskie kamienice smutno milczą, to robią to równie wymownie i do tego nie tylko latem.

38

Niebo, piekło, to co pomiędzy

Wracał właśnie zmęczony z biegania, kiedy to winda nie zatrzymała się jak zwykle na ostatnim piętrze i pięła się wciąż wyżej i wyżej. Zdał sobie sprawę, że trafi zaraz do nieba. "Przynajmniej nie schodami", pomyślał, niespecjalnie się jednak ciesząc - jeszcze jako mały chłopiec wybrał bowiem piekło. Nie lubił ani białego, ani niebieskiego, irytowała go także nienaturalna uprzejmość aniołów, o której tyle się w końcu mówiło. Piekło wydawało mu się zawsze rozsądniejsze - i być może dlatego przechodząc przez złotą bramę, rzucił odźwiernemu pogardliwe spojrzenie.

37

W pokoju

i wtedy właśnie
po raz pierwszy wyłączyłem muzykę
i wysłuchałem, co ma mi do powiedzenia mój pokój

pierwsze odezwały się ściany
w zimne mruczenie wprawione
głośnym jak na tę porę telewizorem sąsiada

z dużą lekkością zaś
spadła gdzieś kropla wody
skąd jesteś? dokąd idziesz?
ale było już za późno

także może z Chin
a może tylko z Alp
może do Australii
a może na drugą stronę, prosto po upadku z dużej wysokości
nie wiem

po chwili jakoś tak nudno się zrobiło
nic się nie rusza
i nic nie kieruje do mnie swoich myśli

już miałem "play" znowu nacisnąć
kiedy to przypadkiem na siebie spojrzałem
o, a co to
ciekawe

mój pokój dał mi dziś dużo do zrozumienia

35

ciocia tradycyjnie podchodzi optymistycznie

nie pasują do siebie

niestety

szkoda

takie życie

tak bywa

no cóż

trudno

dadzą sobie radę

muszą

kolejny raz

będzie dobrze

wszystko będzie inaczej

zmieni się

ułoży

i już tak zostanie

34

układanka

tak jak ty
mam swoich ulubionych ludzi
mógłbym zrobić listę
ale nie potrzebuję, pamiętam wciąż i wciąż

choć rzeczywiście niektórych warto sobie odświeżać
obejrzeć i osłuchać

inni są już takiego wzrostu
że grzeję się w ich cieniu nawet z bardzo daleka

ach ci moi ulubieni ludzie
gdy się ich ustawi obok siebie, z odpowiedniej strony
to ma to sens

muszę ich mieć przed oczami jak często się da
w kadr bowiem pchają się ludzie nieulubieni
od trzech do czterech milionów

i rozumiem, ale staram się nie brać ich do siebie
w przeciwnym razie układanka nie ułoży się

33

Zagrożony gatunek

Skaczące czapki posiadały trójkątne ręce i druciane włosy. Wyginęły, bo nie miały zastosowania w sektorze przemysłowym, jednocześnie zbyt mało osób się nimi interesowało w czasie wolnym. Ostatni raz widziano je w lesie pod Lucerną, we wrześniu 1982 roku: dwie sztuki wesoło zmierzały w kierunku rzeczki.

32

o nieszczęściu

no i stało się
potknąłem się o nie przypadkiem, ktoś zostawił, wysłał mi
szczęście

nie tak łatwo z nim szczerze mówiąc
udaję użyteczność, jak zwykle, ale tym razem od razu widać
blagę

myśli milion na sekundę, a jedna głupsza od drugiej
- zawsze tak było, ale nie tak nerwowo

czekam na nią, a gdy już jest
wciąż może być lepiej

w końcu gdy i o tym zapomnę
toksyczna ochota na wieczność minuty przychodzi

na szczęście szczęście się skończy
i wszystko wróci do normy
uff

31

bez tytułu #3

Język rysowanej kreski, granego dźwięku i wymyślonego wersa ma z grubsza trzy grupy ludzi-odbiorców. Takich, którzy go nie słyszą i zajęci są wysyłaniem rakiet do sąsiednich państw. Takich, którzy go rozumieją i przymykają oko przynajmniej raz dziennie. Trzecia grupa to ci, którzy nie tylko rozumieją ten język, ale i umieją się nim posługiwać - widziałem kilka takich osób i wiem, że rzeczywiście istnieją. Jest też czwarta grupa, ludzi którzy wspomnianej mowy nie potrzebują - a nawet gdyby potrzebowali, to byliby zbyt niewyspani by jej nasłuchiwać. To ludzie mający małe dzieci - są oni najczęściej święci.

30

Biedny biznesmen

Chodzę od drzwi do drzwi
i wiersze sprzedaję
Uchylam płaszcza, a tam całe ich zatrzęsienie

Jeden jest po hiszpańsku, specjalnie dla entuzjastów tej mowy ognistej
Ten obok to krótki taki, nada się gdy czasu mało

Tak, długi bardzo też mam, oczywiście
Do snu jak znalazł!

Wiersz ekskluzywny również jest, oczywiście stać na niego tylko niektórych
Tu jest, między wierszem tanim a charytatywnym, darmowym

O a ten tutaj, proszę zobaczyć
głupi wiersz, złości i denerwuje, można komuś wysłać

Tamten z boku to coś dla lubiących ryzyko
wiersz dwuznaczny, skutki jego zawsze nieprzewidziane

Przy prenumeracie duże zniżki
A także specjalne oferty dla dzieci, wiersze kolorowane
Jak i dla seniorów - większą czczionką

Płatne z góry

29

trudne dobranoc

zasypiać samemu jeszcze da się
gdy w dzieciństwie z technikami efektywnego marzenia
starannie się obeznało

ale co wtedy, gdy głowa w lataniu wyćwiczona
nie chce rano wejść pod prysznic?

głupkowato na słupy wpadam
i zachodzi konieczność zasypiania inaczej -
tak po prostu

o Boże, w życiu!
o Boże, daj mi trochę odpocząć

28

spotykaj się ze mną niechętnie

spotykaj się ze mną niechętnie
ostrożnie
wyłącznie w miejscach, gdzie dużo ludzi

może się bowiem zdarzyć, że się nie opanuję
wezmę cię któregoś razu pod pachę i wyniosę
pojedziemy

w samochodzie podasz mi kanapkę
i już nie będziemy wracać do tego, co było

pożyjemy sobie potem ot, normalnie
za to będąc na swoich miejscach
w zasięgu codziennej rozmowy

a zresztą może tak tylko
zasnąć nie mogę

27

w ławce

usiadłem z tyłu ale nic ciekawego się nie działo, za duży tłok i wszyscy czytali swoje ruchy z kartek. zresztą gdybym miał lepszy dzień w pracy to inaczej by to wyglądało. nie poddaję się jednak i w obliczu zbliżającego się wykładu wybieram kilka osób, które będę obserwował - kryteria doboru zostają moja tajemnicą. profesor zaczyna mówić.

26

kimkolwiek jesteś

zdjęcie w moim portfelu będzie wyglądało tak jak ty
sama myśl, że jesteś gdzieś teraz
dwa albo dwa tysiące kilometrów stąd...
uhu

zdarza się, że zapominam o tym
ale innym razem świadomość istnienia ciebie jest tak silna
że dziwie się, że nie siedzisz obok

wiesz, mam już kilka pomysłów dokąd pojedziemy kiedyś na wakacje
co myślisz?

25

gdzieniegdzie

słowo "gdzieniegdzie"
ani nam nie mówi gdzie
ani, gdzie nie
tak tylko stawia strzałki tu i tam

rozpływają się one jednak w powietrzu
pod wpływem każdej próby przyszpilenia ich wzrokiem

nieźle poczyna sobie z nami
ten wesoło z natury usposobiony wyraz
niczym chochlik, brzdąc, krasnolud
tak jakby wciąż były wakacje

tak oto niesie nam nadzieję
że marzenia się spełniają
oraz że na obiad będą dziś naleśniki

24

o czymś

wiersze przepychają się
by wejść do głowy
i nie martwią się tym, co potem

prędkość ich pisania niechętnie
ale jednak rośnie

dla samopoczucia jest to nawet i dobre
gorsze dla czytelników
na szczęście wszyscy oni są przyjaciółmi

a same wiersze to zawsze niepełna
reakcja na coś skończonego, ale powracającego -
na wszystko

to wszystko to co prawda zostało już opowiedziane
ale jego zagadka wciąż domaga sie wyjaśnienia
no i trudno znaleźć coś ciekawszego

23

my my

wypiłem za dużo kawy
myśli turlają się jak śnieżna kula
i taranują mnie możliwościami, wspomnieniami, zagadkami
wszystkim naraz

okno już wcześniej było duże
ale teraz przekracza rozmiarami horyzont
i tym samym przestaje istnieć

mucha już wcześniej była mała
ale teraz, w nerwach i pośpiechu
ni jak ją zauważyć

rozmawiam z dobrym znajomym, ale tak by szybko skończyć
przeglądam wiersze i czytam nawet jakiś - ten najkrótszy
w końcu idę biegać i nagle budzę się

z radością witając okno,
i muchę na nim

jeszcze szukam dobrego znajomego, ale nie łapię go

pusta jego filiżanka
udaje, że mnie nie widzi

22

bez biletu

jakoś w zeszłym roku
zdarzyło mi się
opuścić własne łóżko

zachęcony odkryciami
nieskończoną nieregularnością podłogi i ścian
podjąłem decyzję o kolejnej ekspedycji
i po miesiącu wyruszyłem do sąsiedniego pokoju

inna lampa, nie takie krzesło...
kto by pomyślał, no no!

ambicje świeżo upieczonego podróżnika
nie znają ograniczeń ani rozsądku
i dlatego po półrocznym okresie przygotowawczym
wyszedłem w końcu na dwór

od tego czasu stracony jestem dla cyfr
teczek, rodziców, może nawet psa dużego i mądrego
którego wcale niekoniecznie będę miał

świat uparcie kusi biletami
i zbyt nowe buty oraz przyzwyczajona mina wskazują
że oto czas na kupno kolejnego

21

Profesorowie

Profesorowie z bliska mają zmarszczki. W trakcie zajęć trzymają ręce z tyłu, żeby któraś się nie zatrzęsła. Brody profesorów zaczynają dziwnie pachnieć i dlatego wieczorami, przy grze w karty, palą oni dużo papierosów.

20

za dnia, w nocy

byłem dziś najszczęśliwszy na świecie
przez trzy minuty i bez powodu
ale liczy się

i tak dużo udało mi się zrobić
praca, czytanie, pisanie
uczenie się, słuchanie, gotowanie
oglądanie, granie - pranie

i nawet modlitwy nie zaniedbałem, pierwszy raz od dawna
i wielu złych rzeczy, które krążą wokół mnie
- tym razem nie zrobiłem

a jednak teraz, u progu dnia
który dumnie całkiem mógłbym zamknąć
boję się

i nie wiem czego
i nie wiem przed kim
ale przynajmniej nie jestem sam

bo boi się ze mną każda niegłupia książka w pokoju
i każda piosenka,
nawet te wesołe, pokątnie

współlokator z tego strachu przyprowadził na noc jakąś dziewczynę
która przecież nie z radości przyprowadzić mu się dała

ich wyczuwalny przez dwie ściany uścisk
zakłóca porządek
i chwilowo więcej strachu niż zwykle ląduje na moim łóżku

strach to cudzy, ale przyjmę,
co zrobić

19

Matylda

Trzymanie Matyldy w rękach budzi nostalgię za teraźniejszością i sprzeczne myśli wobec przyszłości. Inny efekt uboczny to smutniejsze dłonie na co dzień, gdy mała sypia w kraju sąsiednim, ale rozległym. Trzymana w rękach Matylda jest ciekawa wszystkiego, ale najbardziej koralików i oczu ubiegających się o audiencje.

18

na ławce, uważnie

to na tę ławkę szliśmy kiedys płakać
ostatni raz wspólnie

ławki tej nie mam już pod ręką, wyjechałem
ale to nic, są inne

nieskończona ilość
czynnych siedem dni w tygodniu, dwadzieścia cztery godziny na dobę
gotowych także w każde święta
by pełnić swoją nieoficjalną rolę

trudno powiedzieć, czy ją lubią
czasem skrzypią jednak na ludzi
którym rzadko starcza odwagi
by korzystać z nich w pełni

należy ten brak zrozumienia ławkom wybaczyć
bo nie dość, że nigdy nie śpią
to jeszcze nie umieją śnić
i stąd to nieporozumienie